ماه مهر و بوی کاغذ نو


بی‌توجهی به لوازم‌التحریر مصرفی و نگهداری نامناسب از آن‌ها در سال‌های اخیر، عمل اسراف را امری غیرمذموم کرده است.


ماه مهر و بوی کاغذ نو

فصل مدرسه نزدیک است. ماه مهر و آغاز سالی دیگر از آموختن و بزرگ شدن. بچه‌های امروز به همراه بچه‌های دیروز دست‌ در دست هم این‌روزها، ساعاتی را در مغازه‌های مختلف برای خرید کالاهای مورد نیاز می‌گذرانند. از کیف، کفش و لباس گرفته تا قلم و دفتر و مدادپاکن. شور و اشتیاق این روزهای بچه‌ها را با هیچ احساس و هیجان دیگری نمی‌توان عوض کرد. حتی پدران و مادران هم در این شور و هیجان سهم دارند و به بازسازی تمام خاطرات شیرین دوران مدرسه و روزهای قبل از آغاز سال تحصیلی می‌پردازند.

این شراکت و همراهی مهم‌ترین کار در انتقال آموخته‌ها و فرهنگ‌سازی مفید و موثر برای‌ آماده‌سازی فرزندان جهت ورود به یک پایه یا دوره تحصیلی جدید است. همانگونه که پدران و مادران ما نیز در این گردش روزگار سهم خود را به نیکی ادا کرده‌اند.

در این راه شاید پدران و مادران وظیفه خود را به خوبی انجام داده‌اند و البته حساسیت‌های گاه افراطی هم دارند که در جای خود قابل بحث است اما به نظر نکته‌ای را بی‌اهمیت دانسته‌اند و یا کمتر به آن توجه کرده‌اند و این رویه نادرست کم‌کم در حال تبدیل شدن به عادتی غلط از سوی فرزندان و یا بهتر بگویم دانش‌‌آموزان شده است. بی‌توجهی به لوازم‌التحریر مصرفی و نگهداری نامناسب از آن‌ها در سال‌های اخیر، عمل اسراف را امری غیرمذموم کرده است.

متأسفانه والدین از این مصرف‌زدگی به سادگی می‌گذرند و با این تصور که باید همه خواسته‌های بچه‌هایشان را پاسخ دهند، بدون نظارت بر لوازم مصرفی فرزندانشان گوش به‌زنگ هستند تا هر آن‌چه را خواستند برایشان بخرند.

برخی از دانش‌آموزان در این سال‌ها به درست مصرف نکردن اسباب و وسایل خود عادت کرده‌اند و دلیل اصلی آن هم این است که هر زمان هرچه بخواهند در دسترسشان است. آن‌ها هرگز برای خوب نگهداری کردن از لوازم‌التحریر خود، تمرین نکرده‌اند. و این عدم تمرین، به آن دلیل است که والدین به ایشان یاد نداده و از آن‌ها نخواسته‌اند. نتیجه این عدم آموزش و فرهنگ‌سازی از بین رفتن سرمایه‌های ملی و نهادینه شدن فرهنگ اسراف و افراط در میان نسلی است که قرار است در آینده مردان و زنان و مادران و پدران آینده کشور باشند و خود بخشی از بار فرهنگ و آموزش کشور را به دوش بکشند.

قدیم‌ترها که بازار لوازم‌التحریر این‌قدر رنگ و لعاب نداشت و از تصاویر و برچسب‌های عجیب و غریب خبری نبود، بچه‌های دیروز به برچسب‌ها و تصاویر کوچک کارتون‌های تکراری خارجی و نمایش‌های عروسکی وطنی راضی بودند و توقع زیادی نداشتند. اما در سال‌های اخیر و به کمک تکنولوژی به سرعت همه چیز در دسترس قرار گرفت و دفاتر مدرسه‌ای با جلدهای متنوع بازار را قبضه کرد.

باید به فرزندان تأکید کرد در خرید وسایل مورد نیازشان اولویت اول با تولیدات ایرانی است تا با خرید وسیله‌ای هرچند کوچک و کم‌قیمت از آن‌ها حمایت کنند. باید باور کنند که استفاده از کالای ایرانی، لذتی همانند همان کاردستی‌ای را دارد که خودشان در خانه می‌سازند و به مدرسه می‌برند و از سوی آموزگار و مدیر تشویق می‌شوند

البته برای سال تحصیلی جدید و با اقداماتی که از سوی برخی نهادها صورت گرفته، کیف‌ها و دفاتر مدرسه‌ای منقش به تصاویر قهرمانان ملی و مذهبی تولید و در دسترس خانواده‌ها قرار گرفته است. به همین منظور بهتر است خانواده‌ها در خرید لوازم‌التحریر دقت کنند و کالاهایی را بخرند که دارای نشانه‌ها و تصاویر ملی و مذهبی باشد. این اقدام از یک سو حمایت از تولیدات و سرمایه‌های داخلی بوده و از سوی دیگر زمینه‌ساز آشنایی بیشتر فرزندان با شخصیت‌ها و اسطوره‌های کشور می‌شود. کاری که دیگر کشورها با ساخت انیمیشن‌ها و چاپ و انتشار تصاویر آن‌ها در بازار کرده‌اند. شما هم قبول دارید که شناخت و آگاهی فرزندتان از شخصیت‌هایی همچون هری پاتر، شرک، مرد عنکبوتی و ... از شخصیت‌های اسطوره‌ای ایرانی که سابقه و سند بیش از هزاران ساله دارند، بیشتر است.

آن‌روزهای گذشته، دانش‌آموزان یک کار خیلی خوبی بلد بودند و انجام می‌دادند؛ این‌که تمام کتاب‌ها و دفترهایشان را جلد می‌گرفتند. این کار باعث می‌شد تا همه کتاب‌ها و دفترها تا پایان سال تمیز و سالم می‌ماندند. نیاز است تا دوباره این رویه درست سال‌های گذشته از سوی پدرها و مادرها زنده شود. انجام چنین کاری به بچه‌ها یاد می‌دهد که باید در حفظ اسباب و وسایل خود کوشا باشند و بدانند که نگهداری از آن‌ها واجب است. علاوه بر این دانش‌آموزان باید به این باور برسند که نقش آن‌ها در مصرف درست و حفظ و نگهداری از وسایلشان تا چه اندازه در اقتصاد کشور مهم است.

خرید لوازم التحریر

درست مصرف کردن، کاری است که نیاز به آموزش دارد. باید به فرزندان و دانش‌آموزان آموخت که از هر وسیله‌ای باید بهترین و کاملترین استفاده را کرد. باید به آن‌ها گفت برای ساخت و تولید هر وسیله آموزشی هرچند کوچک چه مجموعه‌های بزرگ و کوچک تولیدی و صنعتی با صرف میلیون‌ها تومان سرمایه برپا شده‌اند و شبانه‌روز چه در ایران و چه در دیگر کشورها تلاش می‌کنند تا یک مداد، مدادتراش، مدادپاکن، خودکار، دفتر، خط‌کش، گونیا، پرگار، ذوزنقه، مداد رنگی، کیف، جامدادی، غلط‌گیر، دفترچه یادداشت و ... را تولید و به دستشان برسانند. باید به آن‌ها تأکید کرد در خرید وسایل مورد نیازشان اولویت اول با تولیدات ایرانی است تا با خرید وسیله‌ای هرچند کوچک و کم‌قیمت از آن‌ها حمایت کنند. باید باور کنند که استفاده از کالای ایرانی، لذتی همانند همان کاردستی‌ای را دارد که خودشان در خانه می‌سازند و به مدرسه می‌برند و از سوی آموزگار و مدیر تشویق می‌شوند. باید آگاه باشند که آن‌ها هم در آینده تولیدکننده خواهند شد و توقع دارند کالایشان در کشورشان به خوبی مصرف شود.  

 

نگذارید دیر شود. برای آموزش بهترین‌ها همیشه زمان در دسترس نیست.

 

دانش پور شفیعی

بخش خانواده ایرانی تبیان

نظرات بییندگان :

بهترین مشاغل و خدمات شهر خود را ، در سایت نشونه پیدا کنید.

مشاهده سایت نشونه